خوب گوش بده

گلی که وقت نمیکنی آب بدی نکار...

 

از همین جمله برای کارهای کوچیک و بزرگ استفاده کنیم:

برای راه اندازی یک کسب و کار

برای ازدواج

برای فرزند آوری

و تقریبا برای همه چیز...

 

 

 

 

 

حسین بهرامی

ایران را از یاد نبریم...

🔴 #ایران را از یاد نبریم

برای رنج‌های بیشمارِ این روزها 
که بسیار تلخ و دردناک شده… 

#کتاب 
#ایران_را_از_یاد_نبریم
از دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن

🔶اساتید محترم و دانشجویان عزیز، بدون تعارف، شما بهتر می‌دانید که در برهه‌های این چنینی، اگر ذهن‌‌های ما به سمت پذیرش و باور سخنان و اخبارِ نادرست سوق پیدا بکند «خِرَدکُشی اتفاق می‌افتد» و برای امروز و فردای ایران عزیزمان به ویژه نسل‌های جوان و آینده‌ساز، چیزی بدتر از این نخواهد بود!!!

#معرفی_کتاب

متن زیر از کتاب ایران را از یاد نبریم اقتباس شده است:
 
🔶در این دوران حوادث بسیاری بر این کشور گذشته است، ولی ایران همان ایران است: کشور شگفت‌انگیز، پر رمز و راز و پر تناقض، که مانند معشوق‌های غزل فارسی، هم دلارام است و هم رنج‌دهنده.

🔶هر چه شناخت از کشوری، از حال و گذشته‌اش بیشتر باشد، این وابستگی محکم‌تر می‌شود و باز مربوط به این هست که خود را چه اندازه به این شناخت بدهیم. بعضی حتی می‌توانند متخصص تاریخ و فرهنگ شناخته شوند ولی آن را به دل نگیرند، خود را با این شناختْ آشنا نکنند. پس یک جریانِ پذیرندگی نیز در میان است.

🔶ایران را از یاد نبریم، زیرا اگر او از یاد برود، چیزهای گران‌بهای دیگر نیز به رفتن روی‌ می‌نهند.

🔶در افسانه‌ی ققنوس و سرگذشت ایران تشابهی می‌توان دید؛ ایران نیز چون آن مرغ شگفتِ بی‌همتا، بارها در آتشِ خود سوخته است و باز از خاکسترِ خویش زاییده شده. در این چند سال، همواره من این احساس را داشته‌ام که ایران بار دیگر یکی از آن دوران‌های زایندگی در مرگ را می‌گذراند و در میانِ دردْ می‌شکفد.

 🔶به رغم همه‌ی تلخ‌کامی‌ها، ما حق داریم که به کشور خود بنازیم. 
کمر ما در زیر بارِ تاریخ خم شده است، ولی همین تاریخ به ما نیرو می‌دهد و ما را باز می‌دارد که از پای درافتیم. 
تراژدی همواره در شأن سرنوشت‌های بزرگ بوده است. 
ملت‌ها نیز چنین‌اند. 
آنچه ملتی را آبدیده و پخته و شایسته‌ی احترام می‌کند، تنها پیروزی‌ها و گردن‌فرازی‌های او نیست، مصیبت‌ها و نامرادی‌های او نیز هست. 

🔶سرانجامْ بزرگ‌ترین صف‌آرایی دوران ما، یعنی مقاومت و استیلا، سرنوشت دنیا را تعیین خواهد کرد. فقط باید امید داشت که ارزش‌ها از جایی دیگر، جانشین ارزش‌های ملی ما نشود زیرا وجودی که پشتِ پا به فرهنگِ ملی بزند، اصلا ارزش‌پذیر نخواهد بود.

🔶ایران به رغم همه‌ی حادثات، به رغم همه‌ی افتادن‌ها و برخاستن‌هایش هنوز زنده است.
گویی روزگار همه‌ی بلاها و بازی‌های خود را بر ایران آزموده است. او را بارها بر لب پرتگاه برده و باز از افتادنْ بازش داشته. 
ایران شاید سخت‌ْ جان‌ترینِ کشورهای دنیاست. 
دوره‌هایی بوده است که با نیمه جانی زندگی کرده، اما از نَفَس نیفتاده؛ چون بیمارانی که می‌خواهند نزدیکان خود را بیازمایند، درست در همان لحظه که همه از او امید برگرفته بودند، چشم گشوده است و زندگی را از سر گرفته. 
آنان که ایران را می‌شناسند، هیچ‌گاه از او امید برنخواهند گرفت.

🖤🖤🖤🖤🖤🖤

خواندن این کتاب را در چنین برهه و شرایط تلخی که اینک تجربه می‌کنیم به همه شما همراهان ارزشمند پیشنهاد می‌کنیم

سیاهی؟

پشت سیاهی‌های دنیامان سیاهی بود...